متن خبر

تحلیل اکونومیست از عاقبت برنامه هسته ای عربستان برای رقابت با ایران

تحلیل اکونومیست از عاقبت برنامه هسته ای عربستان برای رقابت با ایران

اخبار سینمای ایران     تحلیل اکونومیست از عاقبت برنامه هسته ای عربستان برای رقابت با ایران
شناسهٔ خبر: 72207 -




سینماپرس-اخبار سینمای ایران-

پایگاه خبری ایهنا به نقل از انتخاب منتشر کرد :

اکونومیست در گزارشی نوشت: برنامه هسته ای عربستان؛ فقط برای چشم هم چشمی با رقیب منطقه ای اش؛ ایراناستو در نهایت منطقه را به مسابقه تسلیحات هسته ای می کشاند.

به گزارش ایرنا، در ادامه این گزارش آمده است: در بیابانی در فاصله ۲۲۰ کیلومتری ‘ابوظبی’ پایتخت امارات؛ یک شرکت از کره جنوبی در شرف تکمیل کردن عملیات ساخت اولین رآکتور تولید برق هسته ای در جهان عرب است.

این پروژه ده سال قبل در واشنگتن و طی توافقنامه ای موسوم به ‘ توافق ۱۲۳’ میان امارات و آمریکا کلید خورد.

نام یک چنین توافق هایی از قوانین کنترل صادرات آمریکا اخذ می شود. این پروژه پادمان های محکمی را برای تکنولوژی هسته ای آمریکا اعمال می کند.

امارات در سال ۲۰۰۹ یکی از این قراردادها را امضا کرد و متعهد شد که اورانیوم را غنی سازی نخواهد کرد و یا سوخت مصرف شده را به پروسه (فرآیند) تولید پلوتونیوم نخواهد انداخت. هردو ماده می تواند برای ساخت سلاح هسته ای به خدمت گرفته شوند. متخصصان کنترل سلاح این توافق را استاندارد طلایی ‘ توافق ۱۲۳ ‘ نام گذاشته اند.
اما عربستان طلا نمی خواهد، بلکه برنز می خواهد.

این پادشاهی طرح های بلندپروازانه هسته ای برای خود را دارد که شامل ۱۶ رآکتور به ارزش ۸۰ میلیارد دلار می شود. بر خلاف امارات؛ عربستان می خواهد که خودش غنی سازی را انجام دهد.

ایران؛ رقیب منطقه ای عربستان؛ تا این لحظه در این زمینه یک گام از عربستان جلوتر است.

در توافق هسته ای به ایران اجازه داده شدهاستکه اورانیوم را غنی سازی کند. بحث برانگیزترین مفاد ‘برجام’ هم همین ماده است. در ازاء آن؛ ایران توافق کردهاستکه سانتریفیوژهایش که برای غنی سازی مورد استفاده قرار می گیرد را انبار کند و اورانیوم را فقط تا به اندازه ای غنی سازی کند که پایین تر از سطح مورد نیاز برای ساخت بمب هسته ای است. منتها ایران فناوری غنی سازی اورانیوم را برای خود حفظ کرده است.

عربستان هم خواستار آناستکه این تکنولوژی را داشته باشد. همین موضوعاستکه تشویش خاطر قانونگذاران آمریکایی را فراهم ساخته است.

اگر کنگره موافقت کند، یک چنین امتیازی را به عربستان بدهد؛ آنگاه باید آن را به سایر کشورهایی که آنها هم خواستار این امتیازند نیز بدهد. پس دیگر باید در پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای را تخته کرد.

انتقاد منتقدان توافق هسته ای ایران هم همین است. این منتقدان می گویند که اگر عربستان هم بنا شود خودش غنی سازی را انجام دهد؛ آنگاه دیگر نمی توان بر ایران محدودیت های بیشتری اعمال کرد.

اما ‘دونالد ترامپ’ رئیس جمهوری آمریکا گویا اهمیتی به این موضوع نمی دهد. او رابطه گرمی با سعودی ها دارد و ضمنا اعلام کردهاستکه می خواهد صنعت بیمار هسته ای آمریکا را احیا کند.

یکی از پنج شرکتی که پروژه برنامه هسته ای عربستان را اجرا می کند؛ شرکت آمریکایی ‘وستینگهاوس’استکه پارسال ورشکسته اعلام شد. وستینگهاوس بدون ملحق شدن به توافق ۱۲۳؛ نمی تواند به این پروژه بپیوندد.

اما حتی منتقدان برنامه هسته ای عربستان هم معتقدند که هرچند توافق پیشنهادی یک گزینه بداستاما در میان تمام گزینه های بد ممکن؛ بهتریناستچون به آمریکا این اجازه را می دهد که بر روی برنامه هسته ای عربستان قدرت نفوذ داشته باشد.

پادشاهی سعودی؛ مشتاقان دیگری هم برای سرمایه گذاری در برنامه هسته ای اش دارد. یکی از آنها؛ شرکت ‘روزاتوم’ Rosatom روسیهاستکه یک شرکت دولتی قدرت هسته ایاستکه یک نوع دیپلماسی جنون آمیز هسته ای را در خاورمیانه دنبال می کند.

‘روزاتوم’ در دسامبر گذشته یک قرارداد ۲۱.۳ میلیارد دلاری برای ساخت اولین رآکتور برق هسته ای مصر امضا کرد و در سال ۲۰۱۵ هم یک قرارداد مشابه ۱۰ میلیارد دلاری با اردن به امضا رساند.

عربستان و روسیه اختلاف نظرهای فاحشی با هم در بسیاری از موضوعات بین المللی دارند از جمله در موضوع سوریه. اما به هر جهت؛ سعودی ها خیلی مشتاق اند که با قدرت طغیانگر منطقه پیوندهای نزدیکتری داشته باشند. ملک ‘سلمان’ در ماه اکتبر سفری چهار روزه به مسکو داشت که اولین سفر حاکمی از عربستان به روسیه بوده است.
اما در این بلندپروازی هسته ای عربستان؛ یک نکته مهم جلب توجه می کند.

عربستان اولین کشور نفت خیز جهاناستو داشتن انرژی هسته ای برای یک چنین کشوری چندان توجیه اقتصادی ندارد.

عربستان برای تولید برق خود روزانه ۴۶۵ هزار بشکه نفت را می سوزاند و با این کار از ۱۱ میلیارد دلار درآمد سالانه اش چشم پوشی می کند.
آخرین رآکتورهای هسته ای عربستان تا دهه ۲۰۳۰ آن لاین نخواهد شد. این راکتورها مجموعا کمتر از یک ششم ۱۲۰ گیگاوات برق مورد نیاز کشور در دوره های اوج مصرف را تامین می کنند.

در کشوری که عمدتا پوشیده از بیابان است؛ برای تولید برق بهتراستاز انرژی گاز و انرژی خورشیدی استفاده شود؛ نه از انرژی هسته ای. در حالیکه امروز پادشاهی سعودی تقریبا مطلقا برق خود را از این دو منبع انرژی تولید نمی کند. بزرگ ترین مزرعه خورشیدی عربستان در شعبات شرکت نفت دولتی عربستان واقعاستو فقط برق یک ساختمان اداری را تامین می کند.

دولت سعودی در حال ساخت یک کارخانه تولید صفحات خورشیدی نزدیک ریاض است. در ۶ فوریه / ۱۷ بهمن/ شرکت برق ACWA Power سعودی اعلام کرد که امتیاز انعقاد قرارداد ساخت یک مزرعه جدید خورشیدی ۳۰۰ مگاواتی در صحرای شمالی عربستان را برده است. ACWA قول می دهد برقی که تولید می کند برای هر کیلووات ساعت فقط ۲.۳ سنت هزینه در بر داشته باشد. این پایین ترین تعرفه تولید برقاستو در نوع خود یک رکورد است.

هزینه تولید برق از طریق رآکتور هسته ای ولوآنکه میزان بهره وری آن هم فوق العاده بالا باشد؛ سرسام آور است. منتها این هزینه می تواند متفاوت هم باشد.

از آنجایی که فناوری هسته ای؛ یک تکنولوژی بلوغ یافته است؛ هزینه انرژی خورشیدی سال به سال پایین می آید. خلاصه آنکه، سعودی ها برنامه هسته ای را فقط برای عقب نماندن از ایران می خواهند.
منتها این چشم هم چشمی کردن با دشمن؛ مشتعل ترین منطقه جهان را به ورطه مسابقه ای برای اشاعه سلاح های کشتار جمعی خواهد انداخت.

برچسب‌ها

محبوب کن - فیس نما

ارسال نظر



محل تبلیغات

تبلیغات ایهنا تبلیغات ایهنا

طراحی و اجرا مهدی نوروزی -کلیه حقوق تعلق دارد به پایگاه خبری سینمایی ایهنا

اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران
اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران اخبار سینمای ایران logo-samandehi